Την αποκαλούν «φυτό της αθανασίας» και τη θεωρούν ελιξίριο μακροζωίας, αν και η ονομασία της, που πιθανότατα προ-έρχεται από την αραβική λέξη alloeh, σημαίνει «πικρή και γυαλιστερή ουσία». Είναι από τα φυτά που χρησιμοποιήθηκαν και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς, όχι μόνο από διαφορετικούς πολιτισμούς, αλλά και σε διαφορετικές εποχές.

 

Μια ιστορία 5.000 χρόνων. Η χρήση της αλόης ξεκινά περίπου το 2200 π.X. με τα οφέλη της να είναι γνωστά στην Περσία, στην Αίγυπτο, στην αρχαία Ελλάδα, στη Ρώμη, στην Ινδία και στην Αφρική. Σύμφωνα με μύθους, υπήρξε το μυστικό ομορφιάς της Κλεοπάτρας και της Νεφερτίτης, ο Μέγας Αλέξανδρος οργάνωσε ολόκληρη εκστρατεία για να κατακτήσει το νησί Σοκροτα, προκειμένου να τη χρησιμοποιήσει για την ίαση των πληγών των στρατιωτών του, ενώ ο Νικόδημος τη χρησιμοποίησε για την περιποίηση του λειψάνου του Χριστού. Mία από τις πιο φημισμένες αναφορές που την αφορούν είναι αυτή του Xριστόφορου Kολόμβου, που έγραψε : «Tέσσερα φυτά είναι απαραίτητα για την υγεία του ανθρώπου : το σιτάρι, η άμπελος, η ελιά και η αλόη. Tο πρώτο τον τρέφει, το δεύτερο αναζωογονεί το πνεύμα του, το τρίτο τού χαρίζει αρμονία, το τέταρτο τον θεραπεύει». Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, ΄Ελληνες, Ρωμαίοι, Κινέζοι τη χρησιμοποιούσαν για να θερα-πεύσουν τις αρρώστιες της επιδερμίδας. Στο δυτικό κόσμο και στην Αμερική, η διάδοσή της οφείλεται κατά μέγα μέρος στους ισπανούς Ιησουΐτες που τη φύτευαν στις αποικίες. Ωστόσο, μόλις το 1930 άρχισαν να μελετώνται επιστημονικά, κυρίως από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, οι ιδιότητες του φυτού και η δυνατότητα χρήσης του στη δυτική ιατρική. Σήμερα, διεξάγονται όλο και περισσότερες έρευνες για τη θεραπευτική της δράση και τα αποτελέσματα είναι θεαματικά.

Το φυτό. Η αλόη μπορεί να μοιάζει αρκετά με κάκτο, αλλά ανήκει στην οικογένεια των κρίνων και συγγενεύει με το κρεμμύδι, το σκόρδο και το σπαράγγι. Είναι φυτό ποώδες, με χοντρά, χυμώδη φύλλα και από το κέντρο της βγαίνουν λουλούδια συνήθως κιτρινοκόκκινα. Φυτρώνει στην Κούβα, στο Μεξικό, στη Βραζιλία, στην Αφρική και στα Κανάρια νησιά. Είναι ιδιαίτερα ανθεκτική και αποτελείται κατά 96% από νερό.

Ποιο είδος Αλόης; Παρόλο που υπάρχουν περισσότερα από 300 είδη Αλόης, μόνο 4-5 ποικιλίες, διαθέτουν θεραπευτικές ιδιότητες. Από αυτές τις ποικιλίες, η Aloe Barbadensis Miller είναι η πιο ισχυρή ποικιλία Αλόης, γνωστή και σαν Aloe Vera - η πραγματική Αλόη. Η καλύτερη μορφή Αλόης είναι το 100% Σταθεροποιημένο ζελέ Αλόης Βέρα, σαν υγιεινός χυμός. Αυτό το Σταθεροποιημένο ζελέ πρέπει να είναι το κύριο συστατικό κάθε προϊόντος τοπικής εφαρμογής ή πόσιμου χυμού. Δυστυχώς, πολλά προϊόντα στην αγορά που φέρουν τον τίτλο «χυμός Αλόης Βέρα», μπορεί να περιέχουν ένα πολύ μικρό μέρος από το εσωτερικό του φύλλου της Αλόης. Αν δεν είστε σίγουροι, αναζητείστε τη σφραγίδα Έγκρισης του Διεθνούς Επιστημονικού Συμβουλίου της Αλόης (I.A.S.C. – International Aloe Science Council). Το συμβούλιο αυτό είναι ένας ανεξάρτητος Αμερικανικός Οργανισμός, που ρυθμίζει κι επιβλέπει την ποιότητα και την περιεκτικότητα των προϊόντων σε Αλόη Βέρα. Εάν η Σφραγίδα Έγκρισής τους υπάρχει πραγματικά στη συσκευασία του προϊόντος που αγοράσατε, τότε είναι αξιόπιστο. Το ψυχρής διαδικασίας σταθεροποιημένο ζελέ της Αλόης Βέρα, που είναι το προτεινόμενο προϊόν, είναι κατά 97% αγνό και το κοντινότερο ως προς το φυσικό ακατέργαστο ζελέ του φυτού, που μπορεί να λάβει κανείς. Όταν είναι ώριμη, το εσωτερικό ζελέ συλλέγεται, σταθεροποιείται και συσκευάζεται, ώστε να δημιουργηθεί ένα προϊόν που είναι όσο πιο κοντά γίνεται στο ζελέ του φυτού. Το ζελέ που βρίσκεται στο εσωτερικό του φύλλου της Αλόης μπορεί να ωφελήσει τον άνθρωπο ως πόσιμος χυμός, με πολλά θρεπτικά συστατικά, ενώ μπορεί ακόμα να συνδυαστεί και με άλλα συστατικά, για κρέμες και λοσιόν που χρησιμοποιούνται τοπικά, θρέφουν το δέρμα και βελτιώνουν σημαντικά την ποιότητά του. Για να ενεργήσει σωστά ένα προϊόν, πρέπει το κύριο συστατικό του να είναι η Αλόη Βέρα.

Ένας θησαυρός πολύτιμων ιδιοτήτων. Το ζελέ που βρίσκεται στο εσωτερικό του φύλλου μπορεί να ωφελήσει τους ανθρώπους ως πόσιμος χυμός, με πολλά θρεπτικά συστατικά ενώ μπορεί ακόμα να συνδυαστεί και με άλλα συστατικά για κρέμες και λοσιόν που χρησιμοποιούνται τοπικά, θρέφουν το δέρμα και βελτιώνουν την ποιότητα του. Το ζελέ της Aloe Vera περιέχει πάνω από 75 γνωστά συστατικά, η συνέργεια των οποίων οδηγεί στην ενίσχυση της δράσης τους. Η Aloe Vera είναι πηγή βιταμινών, με κυριότερες τις Β, C, Ε και β-καροτίνη (πρόδρομο της βιταμίνης Α). Περιέχει μέταλλα και ιχνοστοιχεία, κυρίως μαγνήσιο, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, ασβέστιο, σίδηρο και σελήνιο, αλλά και αμινοξέα, που είναι οι «οικοδομικοί λίθοι» των πρωτεϊνών. Επίσης, είναι πλούσια σε σακχαρίτες, ένζυμα που βοηθούν στη διάσπαση της τροφής, στερόλες, ανθρακινόνες (παυσίπονες ουσίες) και σαλικυλικό οξύ. Χάρη στα συστατικά της και τη συνέργειά τους,

η αλόη διεισδύει βαθιά στο δέρμα, το καθαρίζει και αποτελεί φυσικό αναισθητικό. Ενισχύει την ανάπτυξη νέων κυττάρων, βελτιώνει τη λειτουργία των ιστών και επουλώνει τα τραύματα. Έχει αντιβιοτική, αντιμυκητιακή και αντιφλεγμονώδη δράση, τονώνει το ανοσοποιητικό, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, καθαρίζει τα έντερα και αποτοξινώνει τον οργανισμό.

Τα συστατικά της αλόης. Η επιστήμη έχει αναγνωρίσει μέχρι σήμερα περισσότερα από 150 ενεργά συστατικά στην αλόη, ενώ νέες έρευνες διεξάγονται με σκοπό να αποκαλύψουν όλα τα μυστικά της.

Βιταμίνες: Πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών, όπως Α, Ο και Ε, περιέχει επίσης φυλλικό οξύ, Β1, Β2, Β3, Β6, ενώ είναι μία από τις ελάχιστες φυτικές πηγές της βιταμίνης Β12.

Μέταλλα: Ασβέστιο, ποτάσιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φώσφορο, ψευδάργυρο, χαλκό, νάτριο, κάλιο, χρώμιο, σίδηρο και το αντιοξειδωτικό σελήνιο.

Ενζυμα: Αρκετούς τύπους, μεταξύ των οποίων και τη βραδυκινάση, με εξαιρετικές θεραπευτικές ιδιότητες για το δέρμα και τους ιστούς. Επίσης, οξειδάση, καταλάση, αμυλάση, κελλουλάση, λιπάση, αλανινάση, φωσφατάση, κρεατινική φωσφοκινάση, υδρογονάση.

Αμινοξέα: Λυσίνη, θρεονίνη, βαλίνη, μεθιονίνη, ισολευκίνη, φαινυλαλανίνη, θρυπτοφάνη, αργινίνη, ασπαραγινικό οξύ, σερίνη, γλουταμινικό οξύ, γλυκίνη, αλανίνη, τυροσίνη, ιστιδίνη, προλίνη, υδροξυπρολίνη, κυστίνη, λευκίνη. Το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται 22 αμινοξέα, τους οικοδομικούς λίθους των πρωτεϊνών και η Αλόη Βέρα παρέχει 20 από αυτά. Το σημαντι-κότερο είναι όμως ότι το ζελέ της Αλόης μας δίνει 7 από τα 8 απαραίτητα αμινοξέα, που δεν μπορούν να παρασκευαστούν από τον ανθρώπινο οργανισμό και έτσι πρέπει να λαμβάνεται με μορφή τροφής.

Μονοσακχαρίτες και πολυσακχαρίτες: Accemannan, Αραβινόζη, γαλακτόζη, γλυκόζη, μαννόζη, ραμνόζη, ξυλόζη, γλουκορονικό οξύ, γαλακτουρονικό οξύ, κυτταρίνη.

Σαπωνίτες : Αφρώδεις μικροοργανισμοί που δρουν αντιμικροβιακά, ενάντια σε βακτήρια, ιούς και μύκητες.

Στερόλες: Καμπεστερόλη, λουπεόλη, βήτα - σιτοστερόλη.

Ανθρακινόνες : Οι πιο σημαντικές είναι η αλοΐνη και η εμοδίνη, όλες μαζί όμως είναι δυνατά παυσίπονα και γνωστά για τις αντιβακτηριακές τους ιδιότητες. Στη γνήσια μορφή τους είναι πολύ καθαρτικά.

Σαλικυλικό Οξύ : Το συστατικό αυτό, που μοιάζει με την ασπιρίνη, είναι αντιφλεγμονώδες και βοηθά στη διάσπαση του νεκρού ιστού.

Λιγνίνη : Αυτή η ξυλώδης ουσία προσδίδει στην Αλόη Βέρα την ικανότητά της να διεισδύει στο δέρμα.

Επίσης: Μηλικό Οξύ, σαπογενίνη, Β- καροτίνη, χολίνη.

Σε ποιες περιπτώσεις βοηθά. Τις περισσότερες φορές η αλόη χρησιμοποιείται ως καταπραϋντικό σε διάφορους ερεθισμούς του δέρματος, όπως εγκαύματα, κάλους, ουλές, έρπη. Η αλόη απορροφάται γρηγορότερα από το νερό και έτσι το δέρμα επουλώνεται γρήγορα. Επιπλέον, η αλόη κρατά το δέρμα απαλό και χρησιμοποιείται για την περιποίηση του σώματος και των μαλλιών, καθώς ενυδατώνει, αυξάνει την παραγωγή κολλαγόνου και ενισχύει τη φυσική τους άμυνα. Θεωρείται αποτε-λεσματική θεραπεία για την αντιμετώπιση της ακμής, επιβραδύνει τη γήρανση του δέρματος και καταπολεμά τη φαγούρα, τις δερματικές αλλεργίες, τα τσιμπήματα των εντόμων, τα εκζέματα και τις μυκητιάσεις, ενώ μπορεί να περιορίσει ακόμα και την ψωρίαση. Όμως, η δράση της δεν είναι μόνο εξωτερική, αλλά και εσωτερική. Φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, να περιορίζει τους μυϊκούς και σκελετικούς πόνους, να ενισχύει το ανοσοποιητικό, να βοηθά επίσης σε παθήσεις του πεπτικού συστήματος, όπως το έλκος του στομάχου, η δυσπεψία, η δυσκοιλιότητα και η ελκώδης κολίτιδα. Η Αλόη Βέρα μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά τους ασθενείς, με αρθρίτιδες, με διαβήτη, με ψωρίαση, με AIDS, με καρκίνο, με σκλήρυνση κατά πλάκας λόγω της ενίσχυσης του ανοσοποιητικού τους συστήματος και λόγω της συνεργίας και με άλλα αντίστοιχα με την πάθηση φάρμακα. Από έρευνες που έχουν γίνει στην Αμερική (Ιsabgal), σε χιλιάδες ασθενείς με υπερχοληστεριναιμία, μετά από συστηματική χορήγηση Αλόης Βέρα, μειώθηκε σημαντικά η ολική χοληστερίνη αλλά και τα τριγλυκερίδια. Ακόμη χρησιμοποιείται και σε κάποιες στοματικές θεραπείες, όπως τα στοματικά έλκη, οι φουσκάλες και η γαγγραινώδης στοματίτιδα, αλλά και για την ανακούφιση του πόνου, γι’ αυτό πολλοί οδοντίατροι την χρησιμοποιούν και σε χειρουργικές επεμβάσεις.

Loading...
Loading...